maandag 30 april 2018

Oproep Algemene Vergadering dinsdag 22 mei 2018!

Dinsdag 22 mei staat de jaarlijkse algemene vergadering van de Nationale Bank op het programma.

Laat ons als zwaar mishandelde aandeelhouders samen opkomen voor onze rechten!

Deze corruptie en arrogantie mag niet blijven duren. Verder strijden voor rechtvaardigheid tijdens de komende algemene vergadering moet!

Daarom opnieuw een dringende oproep aan iedere NBB aandeelhouder om op dinsdag 22 mei vanaf 13u paraat te zijn op de Algemene Vergadering (start vergadering om 14u).


Van nu kunnen we reeds plannen maken en actie ondernemen ivm het bijwonen van deze AV.


Aandeelhouders met aandelen op rekening geven opdracht aan hun financiële instelling om het nodige te doen met het oog op het bijwonen van de Algemene Vergadering van de Nationale Bank. Dit attest moet uiterlijk op woensdag 16 mei 2018 bij de Nationale Bank toekomen.


Aandeelhouders met aandelen op naam bij de NBB volgen de richtlijnen die zij per brief ontvangen hebben.


Mensen die met de wagen komen kunnen een toegangscode voor de parking aanvragen.


Alle aandeelhouders hebben het recht om vragen te stellen. Deze vragen dienen vooraf schriftelijk ingediend te worden en uiterlijk tegen woensdag 16 mei bij de Bank toe te komen. Zeker doen!


Goed om weten! De Nationale Bank stuurt spijtig genoeg geen bevestigingsbrief meer naar de ingeschreven aandeelhouders. Dus vergewis uzelf.


Alle info met betrekking tot de komende algemene vergadering kan u HIER vinden. 



Mogen wij dinsdag 22 mei op jullie massale aanwezigheid rekenen?






donderdag 5 april 2018

Boekwaarde participaties NBB

Dankzij Rogier Barberien hebben we sedert 2016 een beter zicht op de boekwaarde van enkele participaties van de Nationale Bank waardoor we nog een betere kijk krijgen op de enorme onderwaardering van het NBB aandeel.

Volgens de directie bedraagt de boekwaarde van de verschillende participaties per aandeel Nationale Bank:
1 euro voor het belang in Swift;
5 euro voor het belang in BMI;
700 euro voor de deelneming in de ECB;
1.639 euro voor de participatie in het IMF;
824 euro voor de aandelen van de Bank voor Internationale Betalingen.

Samen bedraagt de boekwaarde van deze kruimels per aandeel NBB dus 3.169 euro of meer dan de huidige beurskoers.

Hierbij dient rekening gehouden te worden met het feit dat we over boekwaarde spreken!

De aandelen van de Bank voor Internationale Betalingen zijn minstens zesmaal meer waard dan de boekwaarde, zodat de werkelijke waarde van deze participatie meer dan 4.900 euro per aandeel bedraagt.

In 2003 kregen de resterende privé aandeelhouders van de BIB, dankzij de interventie van een arbitragecommissie, meer dan 25.000 Zwitserse frank per aandeel uitgekeerd waarbij de commissie duidelijk stelde dat hierbij rekening gehouden werd met een enorme discount omwille van het speciale karakter van de BIS.  Sedert 2003 is de waarde van de BIB aandelen uiteraard sterk toegenomen terwijl de discount uiteraard niet van toepassing is op de aandelen die onze Nationale Bank aanhoudt.

We spreken hierboven enkel over de participaties in andere instellingen!!!!!!

Daarbovenop komt uiteraard:
het vastgoed +/-1.200 euro per aandeel
het goud +/-17.000 euro per aandeel
de andere activa +/-15.000 euro per aandeel.

Sinds enkele jaren heeft de directie van de Bank op de algemene vergadering moeten toegeven dat het goud wel degelijk van de Bank en haar aandeelhouders is en niet van de Staat zoals vele jaren werd voorgelogen.  Heb je twijfels hierover?  Kom dan op dinsdag 22 mei naar de Algemene Vergadering en aanhoor met je eigen oren de waarheid.

Dankzij haar corrupte politieke missionarissen bij de Nationale Bank kon de Belgische Staat 50.000 euro per aandeel uit de reserves van de NBB roven.  Na deze roof van meer dan tien miljard euro blijft de restwaarde per aandeel nog steeds boven 35.000 euro!

zondag 18 februari 2018

Lagere school logica!

Tien jaar geleden dobberden we in februari langzaam maar zeker naar een spectaculaire ouverture van de grootste financiële crisis uit de geschiedenis.  Wereldwijd kwamen alle onderzoekscommissies vrij snel tot dezelfde conclusie:

De financiële crisis was het resultaat van een combinatie van veel te veel schulden en intrestvoeten die te laag waren om het risico van die schulden te dekken.

Hetgeen volgde was pure science fiction:

De mensen, die verantwoordelijk waren voor de ramp, werden gepromoveerd;
De bedrijven, die de crisis veroorzaakt hadden, werden kunstmatig overeind gehouden;
De te hoge schuldenberg werd drastisch verhoogd;
De te lage intresten werden richting nul gemanipuleerd.

Iedere burger, die met succes de lagere school doorlopen heeft, zou na deze absurd eenvoudige observaties moeten weten wat de logische gevolgen van zulke dwaasheden zullen zijn doch de psychologie van de mens maakt dat quasi iedereen weigert de simpele conclusies te trekken.  De gevolgen van de opeenhoping van onherstelbare fouten zijn immers zo dramatisch dat de grote meerderheid van onze medemensen zich vastklampen aan de verhaaltjes en beloftes van de partijen die deze crisis gecreëerd hebben, namelijk onze centrale bankiers, politici en Goldman Sachs & co's van deze wereld.

Een crisis van te veel schulden los je niet op door nog veel meer schulden te maken net als je een natte kelder niet droog krijgt door er water in te pompen.  Door de failliete banken kunstmatig overeind te houden en waardeloze rommel terug waarde te geven hebben de schuldigen de grote massa de illusie gegeven dat ze hun spaargeld gered hebben.  Ze hebben onze kelder kurkdroog gekregen door er massa's water in te pompen.  Geloof het want het is echt waar!  Het enige wat je moet doen is NIET in de kelder gaan kijken.  Niet nadenken over het feit dat men een probleem van te veel schulden heeft opgelost door nog veel meer schulden te maken en alles komt goed!

zondag 11 februari 2018

Hyperinflatie, l'histoire se répète!

Hyperinflatie ontstaat wanneer de geldhoeveelheid snel toeneemt en deze toename van de geldhoeveelheid niet ondersteund wordt door de groei van het BBP. 
Sedert 2008 waren we in de Westerse wereld getuige van een enorme toename van de geldhoeveelheid om failliete banken kunstmatig overeind te houden en waardeloze rommel terug waarde te geven. 

Politici en centrale bankiers zijn Uw geld waardeloos aan het maken om hun eigen fouten te verdoezelen.   Met dit eenvoudige gegeven houdt U best rekening bij het beheer van Uw spaarcenten. 

De bekendste periode van hyperinflatie is ongetwijfeld die van de Duitse Weimar Republiek in 1923. Vooraleer men toen op de resetknop drukte was één dollar gelijk aan 4.000.000.000.000 mark. 

In het Romeinse Rijk vinden we het best gedocumenteerde voorbeeld van hyperinflatie in Egypte, waar de prijs van een eenheid tarwe tussen de jaren 276 en 334 steeg van 200 drachme tot 2.000.000 drachme of een inflatie van één miljoen procent in een periode van 58 jaar. 

In China werd in de tiende eeuw voor het eerst papiergeld ingevoerd waarvan de waarde gekoppeld werd aan goud, zilver of zijde. Toen men tijdens de Yuan Dynastie (1271-1368) overging tot het ongelimiteerd drukken van papiergeld, om hun oorlogen te financieren, werd dit uiteraard waardeloos. Recenter kende China een periode van hyperinflatie in de periode 1943/1955. In 1955 introduceerde Mao de Renminbi (geld van het volk) als nieuwe benaming voor de yuan. 
Om een idee te krijgen over de moordende impact van de inflatie in China is het interessant om te weten dat 1 Renminbi in 1955 gelijk was aan 15.000.000.000.000.000.000 yuan van voor 1948. 

Het verhaal van de waardeloze Franse assignaten kennen de meesten onder ons nog van de schoolbanken. 

Wereldrecordhouder inflatie is tot op heden echter Hongarije, waar in 1946 op 18 augustus 400 octillion pengö gelijkgeschakeld werd met 1 forint. 
1 octillion is het getal één gevolgd door 27 nullen. Eén forint had bij zijn invoering dus een waarde van 400.000.000.000.000.000.000.000.000.000 pengö.

Gans de geschiedenis van het papiergeld heeft één constante: 
Op een bepaald moment wordt het fiat geld waardeloos omdat politici, dictators en corrupte centrale bankiers niet over de discipline beschikken om de pijnlijke maatregelen te nemen om een fout beleid bij te sturen.  Steeds worden excuses gevonden om op de verkeerde weg verder te blijven gaan en uiteraard gaat het deze keer helemaal anders zijn dan bij de ontelbare voorbeelden uit de geschiedenis. Bij de ECB gaan ze voor de eerste maal sedert de uitvinding van papiergeld laten zien hoe je ongelimiteerd geld kunt creëren zonder dat geld waardeloos te maken.  Ik weet al hoe dat af gaat lopen!

vrijdag 8 december 2017

Rente betalen voor je eigen centen: de Philippe Maystadt erfenis!

Machtsmisbruik, willekeur en oplichting zijn onmiskenbaar de meest typerende woorden voor het tragische spel rond de Nationale Bank.  Soms is het bedrog echter zo zichtbaar en openlijk dat de ganse vertoning een beetje zielig wordt.

Reeds jaren voer ik gericht actie tegen de jaarlijkse schenking van 24,4 miljoen euro van de Nationale Bank aan de Staat.  Dit jaar ontvangen de privé aandeelhouders (50% van de aandelen) netto een dividend van ongeveer 19,9 miljoen euro terwijl er ongeveer 300 miljoen euro naar de Staat gaat (50% van de aandelen).  In die 300 miljoen euro zit de hoger vermelde schenking van 24,4 miljoen waarvan alle directeurs al sedert 2012 met het schaamrood op de wangen moeten toegeven dat de Bank die 24,4 miljoen helemaal niet verschuldigd is aan de Staat.  Waar komt die 24,4 miljoen euro vandaan?

Het gaat hier over een erfenis van de Tweede Wereldoorlog.  Na de Tweede Wereldoorlog werden de rekeningen opgemaakt en nadat men zoveel mogelijk de Belgische Staat had bevoordeeld, bleef de Staat toch nog 35 miljard frank, in die tijd nog veel geld, schuldig aan de Nationale Bank.  Die schuld werd het levende bewijs van de onbetrouwbaarheid van de Belgische politici want, naast het feit dat ze nooit terugbetaald werd, toverde men die schuld om tot een eeuwigdurende bron van inkomsten voor de schuldenaar die in gebreke bleef.  Hoe zit de vork aan de steel?

Om de Belgische Staat andermaal te bevoordelen moest de Staat slechts 0,1% rente betalen op die schuld van 35 miljard hetgeen uiteraard meebracht dat onze politici niet veel zin hadden om zo'n goedkoop krediet terug te betalen.  Je kunt de situatie een beetje vergelijken met één van de gevolgen van de politiek van de ECB vandaag: Waarom zouden politici met begrotingsproblemen zware inspanningen leveren als ze dankzij de ECB quasi gratis geld krijgen?

Van die 35 miljard frank werd uiteindelijk slechts één miljard terugbetaald en het saldo van 34 miljard bleef doodleuk als schuldvordering in de boeken van de NBB staan zodat die schuld langzaam maar zeker kon wegrotten door de inflatie.  Maar toen kwam het Verdrag van Maastricht roet in het eten strooien want volgens dat Verdrag mochten landen, die wilden toetreden tot de euro, geen schulden hebben bij hun centrale banken.  Aangezien België nog voor 34 miljard frank in het rood stond bij de NBB werd die schuld dus een no pasaran situatie voor ons land naar de euro.  Hoeveel was die 34 miljard uit 1948 in koopkrachttermen trouwens nog waard in 1991?  Maakten de Belgische politici een eind  aan het schandaal en werd die schuld eindelijk vereffend?   Neen, er werd een meesterlijk oplichtersplan uitgewerkt.



Op 2 januari 1991 sloten de Belgische Staat en de Nationale Bank een geheim akkoord waarbij die uitstaande schuld werd omgezet in Belgische staatsleningen en waarbij overeengekomen werd dat de Bank jaarlijks 2,9% rente zou betalen aan de Staat.  Een schuldeiser die rente moet betalen aan een schuldenaar die in gebreke blijft......  Het zal wel een typisch Belgisch sjoemelverhaal zijn zeker.  Waar komt die 2,9% vandaan?

Tot de jongste onteigening zonder compensatie van 2009 gold de schandelijke 3% regel die bepaalde dat alle winsten van de Bank, die uitstegen boven de 3% rendement op het vermogen, rechtstreeks toekwamen aan de Staat.  Deze regel was nog enigszins verdedigbaar op het moment dat inflatie nog niet bestond doch na de Eerste Wereldoorlog ging die vlieger helemaal niet meer op.  Immers, op het moment dat de inflatie hoger lag dan drie procent kreeg je per definitie een de facto onteigening van de aandeelhouders.  Toen Luc Coene en co in 2009 in de gaten kregen dat de rente misschien richting nul ging gaan, werd de oneerlijke 3% regel overboord gegooid en vervangen door een nieuwe regeling waarbij men zelfs bij een extreem lage rente geld naar de Staat kon blijven sluizen.

Terwijl die jaarlijkse schenking van 24,4 miljoen euro in feite nooit had mogen bestaan werd ze na de coup van 2009 gepromoveerd tot schandaal buiten categorie.  Na het afschaffen van die drie procent regel was er uiteraard geen enkele reden meer om die 2,9% (3% - 0,1% = 2,9%) op die nooit terugbetaalde schuld te blijven betalen en dit werd de jongste jaren op de algemene vergaderingen van de Bank ieder jaar door de directie bevestigd.

De kracht van verandering ging aan dit schandaal een einde stellen en de N-VA was na de verkiezingen van 2014 zelfs zo dapper om het afschaffen van die betaling in het regeerakkoord te laten opnemen.  Doch toen de lucratieve postjes eenmaal binnen waren was er bij de N-VA blijkbaar geen ruimte meer voor een beetje fatsoen zodat ook in 2016 opnieuw onterecht 24,4 miljoen euro aan de Staat geschonken werd.

Zoals hoger aangegeven ligt die 24,4 miljoen euro 22,6% boven het totale netto-dividend dat dit jaar aan de privé aandeelhouders uitgekeerd wordt waardoor de situatie uiteraard helemaal absurd wordt.  Dergelijke walgelijke praktijken worden goedgekeurd door alle traditionele partijen inclusief veranderingspartij N-VA, zelfstandigenorganisatie Unizo en het Verbond der Belgische Ondernemingen die allemaal zetelen in de Regentenraad.  De traditionele Belgische politieke partijen liggen aan de basis van het plunderen van de reserves van de NBB en zodoende hebben zij er alle belang bij dat alles bij het oude blijft om te voorkomen dat de onwaarschijnlijke reeks oplichterspraktijken blootgelegd wordt.  De N-VA had echter volkomen propere handen in dit schandaaldossier doch blijkbaar moesten fatsoen en eer wijken voor machtshonger.  Weigeren om dergelijke wanpraktijken stop te zetten is zonder enige twijfel niet erg verstandig omdat men hier zondigt tegen één van de basisregels in een samenleving die zegt dat het geen schande is om fouten te maken doch dat het weigeren om fouten recht te zetten misdadig is.  Hier betreft het een zaak die zo duidelijk en eenvoudig is dat ze door iedereen kan begrepen worden.  Dit wordt zonder twijfel één van de spreekwoordelijke nagels die op termijn onvermijdelijk hun plaats in de doodskist zullen opeisen.  Vorige maand las ik een boek waarin een wenende Winston Churchill, na zijn pijnlijke verkiezingsnederlaag in 1945, mijmerend tegen zijn secretaresse zei: “Ik heb er geen spijt van, mijn naam zal in de geschiedenis vermeld worden”.  De privé aandeelhouders van de Nationale Bank zullen er zorg voor dragen dat de namen van alle onafhankelijke directeurs en regenten van de Bank gepast zullen vermeld worden in de geschiedenisboeken als de mensen die uit eigenbelang en machtshonger de reserves van de Bank geplunderd hebben om oneerlijke, onbekwame politici een beetje meer speelruimte te bezorgen.

Op pagina 77 van het jaarverslag wordt de parabel van de schande als volgt voorgesteld:
“24,4 miljoen euro: Jaarlijks aan de Staat gestort bedrag ter compensatie van de meeruitgaven die voor de Staat voortvloeien uit de conversie van de geconsolideerde schuld tegenover de Bank in verhandelbare effecten.  De meerkosten voor de Staat van die in 1991 uitgevoerde conversie zijn gelijk aan het verschil tussen de 3% die hij aan de Bank liet, overeenkomstig de toenmalige verdelingsregel en de forfaitaire toelage van 0,1% die de Staat tot dan toe verschuldigd was op zijn geconsolideerde schuld tegenover de Bank.  Op het bedrag van die schuld, namelijk 34 miljard frank, beloopt dat verschil 986 miljoen frank, dat is 24,4 miljoen euro”.

A.    Aangezien de directie van de Bank sedert 2012 ieder jaar unaniem verklaart dat de Bank die 24,4 miljoen euro sedert 2009 niet meer verschuldigd is aan de Staat neem ik aan dat deze discussie gesloten is.  Of zijn er directieleden of regenten die sinds vorig jaar van mening veranderd zijn?
B.     In de verklarende tekst op pagina 77 wordt duidelijk gesproken over “de toenmalige verdelingsregeling”.  Dit betekent onherroepelijk dat die verdelingsregeling vandaag niet meer van toepassing is.  Reikt de onafhankelijkheid van de directie van de Nationale Bank zo ver dat zelfs betalingen, die niet meer verschuldigd zijn, niet stopgezet kunnen worden?
C.     In de verklarende tekst wordt verwezen naar het verschil tussen de 3%, die de Staat na de conversie moest betalen op de nooit vereffende schuld, en de symbolische 0,1% die de Bank jaarlijks mocht binnenrijven.  De meerkost voor de Staat bedroeg in 1991 dus 2,9% of 24,4 miljoen euro.  Hoeveel bedroeg die virtuele meerkost voor de Staat in 2016? 
D.    Wat was het gemiddelde rendement dat de Bank ontving op de Belgische staatsleningen in portefeuille?
E.     Wanneer gaat de Bank deze onzinnige stortingen stopzetten?
F.      Heeft de directie al stappen ondernomen om de sedert 2010 jaarlijks onterecht uitgekeerde 24,4 miljoen euro terug te vorderen?
G.    Sedert 2010 gaat het in het verhaal van die 24,4 miljoen ondertussen over een totaal van 170,8 miljoen euro die onterecht aan de Staat overgemaakt werd.  Hoe gaat de Regentenraad dit rechttrekken?
H.    Hoeveel nalatigheidsintresten gaan hierop aangerekend worden?
I.        Indien de Regentenraad zelf niet over het nodige gezond verstand beschikt lijkt het mij het makkelijkst dat de Regentenraad die 170,8 miljoen plus nalatigheidsintresten afhoudt van de winst die doorgesluisd wordt naar de Schatkist.  Kan de Regentenraad hierover tijdens de algemene vergadering duidelijkheid verschaffen en het antwoord opnemen in de notulen?
J.       Op pagina 81 van het jaarverslag staat duidelijk vermeld hoe de Regentenraad in alle onafhankelijkheid de winst verdeelt.  Het mag dan ook geen enkel probleem zijn om deze schandelijke situatie volgend jaar recht te trekken.  Kan de Regentenraad tijdens de algemene vergadering van maandag 15 mei 2017 hierover een duidelijk standpunt formuleren of is de onafhankelijkheid van die Regentenraad toch niet zo totaal als voorgesteld?